Afscheid nemen is
met zachte vingers dat wat voorbij is dicht doen
en verpakken in goede gedachten
der herinneringen.
Afscheid nemen is
verwijlen bij een brok leven
en stil staan bij de pieken van pijn en vreugde
Afscheid nemen is
met dankbare handen weemoedig meedragen
al wat waard is om niet te vergeten.
Afscheid nemen is
moeizaam de draden losmaken
en uit het spinnerag der belevenissen
loskomen en achterlaten
en niet kunnen vergeten
Afscheid nemen is
het moeilijkste in het leven
men leert het nooit.....
Met een bloedend hart begin ik nu een pagina, waarvan ik gehoopt had dat ik die heel lang kon uitstellen.
Maar ook hier in gaat de natuur haar gang, zij neemt met dezelfde hand als zij geeft.

Macawi Mosi Magic's Dazzle
2 juli 2007 - † 7 juli 2010
Dazzle heeft, na een kort ziekbed, de strijd tegen kanker verloren.
De tijd die hij bij ons was, was veel te kort en ik mis hem nog iedere dag.
Gelukkig hebben wij 3 jaar intens van elkaar kunnen genieten en ik ben dan ook dankbaar voor de tijd die wij samen hadden.

Mikki a.k.a. Boefpoef
geboren ? mei 1998 - † 8 September 2010
Ze kwam bij ons als een verlaten kitten op de leeftijd van ongeveer 5 weken en we hebben 12 1/2 prachtige jaren samen mogen hebben. We missen je meisje......
Ook onze Boefpoef heeft de strijd met kanker verloren.

Fluff 'n Purrs Evander
8 januari 2010 - † 10 januari 2011
Geplaagd als hij was door een moeilijke start en een fragile gezondheid, was hij een lichtpuntje in ons leven.
Nu is zijn vlammetje op aarde gedoofd en straalt hij verder als een ster in de nacht, voor altijd over ons wakend.
Een kleine troost bij dit grote verdriet.

Munchkin
geboren 19-02-2004- † 14 oktober 2013
Deze jonge dame hield zich vrolijk staande tussen al het Coontjes geweld en liet zich door niets of niemand van de wijs brengen.
Accuut nierfalen was echter iets waar zij niets tegen in kon brengen....

Alle afscheid is moeilijk, maar soms is het zwaarder dan anders.
Ezra was onze eerste Maine Coon, mijn hartedief. Hij werd wel eens de besmettingshaard van het Maine Coon virus genoemd en ik denk dat hij dit eigenlijk ook wel was. Met hem begon alles.... en nu hebben we afscheid moeten nemen, nadat ook hij kanker bleek te hebben. De mooie 11 jaar die wij samen hebben mogen beleven waren veel te kort...
Ik mis je zo!!!!

Macawi Mosi Lady's Ebony
30-05-2008 - † 24-11-2018
Onze lieve Ebony, of zoals wij haar noemde, Ebjewebje, verloor de strijd met een hersenbloeding. Geen opties, geen mogelijkheden, ons "zwarte zonnetje" was niet meer.
Als eerste werd zij moeder van Fluff 'n Purrs' kittens. Dat was geen overweldigend succes en we hebben haar het verdere ouderschap bespaard.
Als knuffel poes deed ze het fantastisch en we hebben nog jaren van haar genoten..
We missen je lieverd......



Yildiz
(Fresh Air Yildiz)
02-11-2008 - † 24-12-2018
Silly Lilly, zo noemden wij haar. Een voor de buitenstaander afstandelijke poes, maar voor ons de grootste knuffel die er was. Ze gaf haar vertrouwen niet makkelijk, maar als je haar eenmaal aan jouw kant had, dan was ze niet meer bij je weg te slaan.
Altijd al een beetje tobbend met haar gezondheid, heeft ze ons uiteindelijk na een kort ziekbed moeten verlaten.... we miss our silly Lilly.
Rolan
(Fluff 'n Purrs' Rolan)
02- 05-2011- † 21-10 - 2021
Mijn hart ligt in 1000 stukjes.
Mijn knuffel, mijn alles, mijn binkie is niet meer.
Zo onverwacht en toch ook weer niet, zo niet eerlijk, zo hartverscheurend. 10 jaar was veel te kort.. ik mis je nog elke dag


Enya
(Flaigomar's Early Temptation)
MCO n 22
02-07-2006 - † 03-01-2022
Enya was het zusje van Ezra, onze eerste Maine Coon die helaas ook al niet meer bij ons is en is eigenlijk bij ons kwam wonen als een super bonus; een kerst cadeautje in oktober ;-).
Nu heeft zij, na ruime 15 mooie jaren samen, haar plekje als sterretje aan de hemel ingenomen.
Het gat dat zij achter laat is gigantisch, maar het is ook wel goed zo... happy trails my darling Enniewennie
Auw.... dat is het enige dat nu naar boven komt, pijn verdriet en gemis.
Ons Belletje, onze super mamma, super oma en alom geliefd meisje.
Opeens was je zo ziek, zo vreselijk ziek en moesen we je laten gaan, want je laten lijden voor ons gewin was echt geen optie, dat konden we je niet aandoen.
Hoe vreselijk groot is het gat dat je achter laat..... laat je sterretje stralen meisje, wij zullen jou nooit vergeten.



Manu
(Fluff 'n Purrs' Yamanu)
MCO ns 09
08-01-2010 - † 05-08-2023
Jouw leven begon en eindigde hier, thuis bij ons... Heel even maakte je een uitstapje, maar na 3 jaar kwam je terug en we hebben nog 10 jaar intens kunnen genieten van onze enorme teddybeer, ons Manu meisje.
Ook voor jou was er geen leven in goede gezondheid weggelegd en met de leeftijd kwamen de gebreken... je hebt je er kranig doorheen geslagen, maar soms is er een strijd die je gewoon niet kan winnen... slaap zacht mijn meisje, wij gaan jou zo ontzettend missen.
Gaia.... kwam samen met haar 3 broers als een super vroeg Halloween cadeautje.
Mama Eitje heeft vast en zeker zitten wachten tot net na middernacht om mij 4 zwarte kittens te schenken, Happy Halloween! Als enige dame in het gezelschap wist ze zich kranig te weren en heeft ze zich zeker nooit op de kop laten zitten. Het effen zwart heeft ze achter zich gelaten en ze heeft zich een prachtige zwart smoke vacht aan laten meten, slimme meid ;)
Ze was een pittige en super lieve poes, maar helaas heeft een allergie, waarbij de randverschijnselen super heftig waren haar van ons weggenomen....
Bedankt voor alle prachtige jaren... het waren er niet genoeg...... slaap zacht en hopelijk vind je al jouw vriendtjes die je zijn voor gegaan aan de andere kant van de rainbow bridge. Wij missen je zo!
Leentje
(Fluff 'n Purrs' Selenay)
MCO n25
02-05-2011 - † 18-11-2025
Leentje... wat kan ik zeggen over ons Leentje? Ze kwam, ze bleef, ze was zooo welkom.
Uiteindelijk koos ze Alonzo, ze was zijn meisje en vertrok ook samen met hem uit huis.... tot ze weer terug kwam, na een paar blijkbaar hachelijke jaren en een noodkreet van Alonzo "Mam, help Leentje alstjeblieft!".
Natuurlijk was het geen enkel probleem en kwam deze pracht dame weer bij ons wonen.
Naadloos werd zij weer opgenomen in de groep, alsof ze nooit was weg geweest, maar haar gezondheid was broos... en hoewel ze opknapte, werd ze nooit meer echt de oude.
Nu, na bijna 6 jaar terug te zijn geweest op het thuis honk, moesten we afscheid nemen... ons Leentje was echt op.
Zojuist hebben we haar gegeven wat ze zo verdiende, een katwaardig afscheid.
Mensen wat doet dit zeer!!!
Vlieg mijn mooie Leentje, vlieg en wees pijnvrij... wij zullen je nooit vergeten.